Cuyptuin, Roof Top Blues in Amsterdam

Het stadsdeel stuurt Intermezzo een brief waarin een subsidie van 20.000 euro in het vooruitzicht wordt gesteld. Intermezzo verstrekt op basis van deze brief opdracht aan de aannemer om de daktuin aan te leggen. De aannemer meldt dat de daktuin binnenkort wordt aangelegd.

Op 17 Juli besteedt het Vara-programma Vroege Vogels aandacht aan onze daktuin. De stream staat hier

Toeval of niet, maar de dag erna starten de werkzaamheden aan de daktuin. Op 28 Juli wordt door de aannemer en de opzichter middels het schuiven van stoeptegels net zo lang onderhandeld tot er een compromis is over de vorm van de daktuin. Met het oorspronkelijk ontwerp van Henk Gerritsen heeft deze vorm ondertussen weinig meer van doen.

De aannemer en de woonstichting bakkeleien verder over de kosten van de verbouwing, eigendom en gebruiksrecht van de daktuin. Wat er precies aan de hand is hult zich in nevelen.

Het voorlopig bestuur van de Cuyptuin heeft een overleg met Intermezzo. Hierin wordt de concept-gebruiksovereenkomst en tuinreglement besproken. Intermezzo is het met de inhoud niet (volledig) eens. Afgesproken wordt dat Intermezzo een nieuwe versie maakt en ter beoordeling aan de bewoners voor zal leggen.

11 Juni dient Intermezzo een aanvulling op haar subsidieverzoek bij het stadsdeel in. Naast het ontwerp van Henk Gerritsen is er een gedetailleerde begroting voor de uitvoering van de daktuin gemaakt. Het totaalbedrag komt op circa 40.000 euro uit. Arthur Buursma van het stadsdeel laat het ontwerp door deskundigen bij het stadsdeel beoordelen.

De aannemer meldt in de loop van 2004 meermalen dat er ‘op korte termijn’ een aanvang wordt gemaakt met de aanleg van de daktuin.

In de stadsdeelkrant van 17 februari 2004 staat dat op 5 februari 2004 het stadsdeel een bouwvergunning heeft verleend voor de bouw van de winkelruimte en het verplaatsten van de entree. Daarmee bevestigt het stadsdeel een situatie die reeds van ‘rechtswege’ was ontstaan. De bouwvergunning heeft betrekking op bouwaanvraag 17-718 van 30 december 2002. In deze bouwaanvraag staat het winkeldak ingetekend met de aanduiding ‘daktuin’ met een maximale belastbaarheid van 750kg/m2. Op stukken die bij het besluit worden staat echter een stempel van 4 februari 2004. Dit is nogal curieus, temeer omdat op 4 februari 2004 het stadsdeel een voorbereidingsbesluit heeft genomen waarin de op dat moment geldende situatie is bevroren. Op 4 februari gerealiseerde bebouwing valt nog onder het oude bestemmingsplan, op 5 februari gerealiseerde onder het nieuwe. Wie het weet mag het zeggen !

(meer…)

Partijen overleggen onder leiding van een mediator over de realisering van een daktuin. Intermezzo begroot de kosten voor uitvoering van ontwerp Smits-Rinsma op 100.000 euro en dit ontwerp wordt als niet uitvoerbaar ter zijde geschoven. Na veel gesoebat en een enorme inspanning van de mediator komt er een compromis op tafel waarmee alle partijen kunnen instemmen. Er wordt een beplantingsbak van 50 m2 op het dak gerealiseerd. De kosten hiervan worden volledig door de eigenaren gedragen. Alleen de beplantingen worden door de bewoners gerealiseerd. In de gemaakte overeenkomst wordt het gebruiksrecht van het dak door de bewoners vast gelegd. Ook wordt er vastgelegd dat de daktuin uiterlijk 1 januari 2004 gereed is. Als tegenprestatie leggen de bewoners vast dat zij niet langer activiteiten ondernemen die tot vertraging van de bouw kunnen leiden. Nadat de overeenkomst is getekend, trekken de bewoners hun bezwaarschrift aan het stadsdeel en hun schorsingsverzoek aan de rechtbank in.

Partijen komen bijeen bij de mediator. Het stadsdeel kan de mediationovereenkomst (nog ?) niet tekenen en zegt in weerwil van haar toezegging bij de rechter dat ze niet weet of ze wel wil/kan meewerken aan de mediation. Onder leiding van de mediator spreken Intermezzo en de bewoners af dat er halverwege Augustus duidelijk zal worden of en hoe de daktuin wordt aangelegd. Het eerste scenario is het ontwerp Smits-Rinsma, waarvan begin Augustus duidelijk moet worden of partijen dit gaan financieren. Als dit NIET gaat lukken, dan zullen begin Augustus Intermezzo en de bewoners afspraken maken over de bouwkundige inrichting en financiering van een beplantingsbak. De kosten van deze bak bedragen volgens schatting 17.000 euro waarvan 10.000 euro door Intermezzo en 7.000 euro door een op te richten tuinvereniging zullen worden vergoed/voorgefinancieerd. De vereniging draagt in dit scenario verantwoordelijkheid voor de inrichting van de beplantingsbak.

De rechter stelt bewoners in staat een procedurefoutje recht te zetten door ter plekke pro-forma beroep aan te tekenen tegen het besluit op bezwaar van het stadsdeel van 5 Juni. De rechter zegt dat het in het belang van geen van de partijen is dat hij hier nu een uitspraak in deze zaak doet. Hij stelt voor dat partijen onder leiding van een mediator tot een vergelijk in deze zaak komen. De bewoners tonen zich bereid hieraan mee te werken. De winkeleigenaar twijfelt, omdat hij zolang de zaak dient niet door kan met bouwen. De bewoners bieden aan om het beroep in 1 van de twee zaken in te trekken, zodat de winkeleigenaar voorlopig door kan met bouwen. De winkeleigenaar is nu wel bereid aan de mediation mee te werken. Ook het stadsdeel stemt in met het uitvoeren van de mediation. Het ingetrokken bezwaarschrift heeft daarmee welgeteld slechts een half uur bestaan, maar toch zijn functie gehad.

In de raadsvergadering van het stadsdeel dient Groen Links een amendement op de voorjaarsbegroting voor het opnieuw opnemen van een subsidiepot “Voorbeeldproject Tuinen op Niveau”. Het amendement wordt gedeeltelijk overgenomen en het stadsdeel reserveert 15.000 euro voor het voorbeeldproject. Bewoners hopen dat ze met deze subsidie de eigenaren kunnen paaien. We stellen de eigenaren voor dat ze ons een brief sturen waarin ze toezeggen niet eerder met bouwen te beginnen dan nadat het stadsdeel een besluit op de bouwaanvraag van 30 December 2002 heeft genomen. Met deze brief kunnen we de rechter om uitstel van de hoorzitting vragen. De eigenaren reageren echter niet.