Cuyptuin, Roof Top Blues in Amsterdam

Het idee van deze groentoren is afgekeken bij diverse andere mensen die met zogenaamde “green walls” of “eco walls” aan het experimenteren zijn. Het idee is om planten verticaal te laten groeien en water te bufferen in de groene muur. Dat het bij mij een toren is geworden is een beetje toeval. Enerzijds vanwege de gebruikte kratjes, die deze vorm wel prettig vinden. Anderzijds heeft de toren een praktisch nut bij het ondersteunen van de pergola, zonder onnodig veel ruimte van het terras op te snoepen. Aan de hand van de ervaring met deze eerste toren, wil ik kijken of er wellicht meer torens op het terras kunnen worden geplaatst.

Het belangrijkste idee is echter om de groentoren uiteindelijk van water te voorzien door er regenwaterpijpen op uit te laten komen. Boven in de groentoren komt een verzamelbak waarvandaan het water primair zal overlopen in de naastgelegen regenwaterzuil. Secundair gaan dan via een intern overloop-systeem de bakjes van de groentoren vollopen. Als alles uiteindelijk is volgelopen met water zal de verzamelbak overlopen en loopt het water via de buitenkant van de toren via de beplantingen weg om met vertraging in het riool terecht te komen. Hieronder meer over de toegepaste constructie en materialen.

De groentoren is gebouwd met 13 kratjes van polyethuraan (PE) met afmetingen van 60x40x16cm (lxbxh). De kratjes zijn onderaan poreus. Onderin de kratjes heb ik steenwol gelegd, dat ik rondom met cement dat ik over had heb afgesmeerd. Het is namelijk de bedoeling dat het opvallend regenwater in en door de steenwol gaat kruipen en niet de makkelijke weg (preferente stroombanen) langs scheuren en gaten kiest. De kratjes zijn tot 3 centimeter onder de rand met tuinaarde gevuld.

In elk kratje heb ik een pvc-pijpje door de steenwol gestoken dat ik rondom met filterdoek heb omwikkeld.De pijpjes steken een centimeter of meer onder de rand uit. Het is de bedoeling dat als een bakje vol loopt met water, dat het water via het pijpje overstroomt naar het onderliggende bakje. De pijpjes zijn in een zigzag patroon ten op zichte van elkaar gelegd, zodat het ene pijpje niet rechtstreeks in het volgende overloopt.

Het onderste bakje rust op een frame van bankirai balkjes. Het frame is 60x60cm (lxb) en rust gelijkmatig over 4 terrastegels van 50x50cm (1m2). Het totale volume van de bakjes is ruim 400 liter en het maximale gewicht wordt op 450 kilo geschat. Het winkeldak is gedimensioneerd om een last van 750kg/m2 te kunnen dragen.

De kratjes zijn zo op elkaar gestapeld dat overal een korte en een lange zijde aan elkaar grenzen. Op de hoeken ontstaat zo een ruimte van 10x10cm waar precies 4 balken van die afmetingen in pasten. De balken zijn met houtklemmen strak naar elkaar getrokken, waarbij de kratjes iets krom zijn getrokken. Het idee hierachter is dat de kratjes onder invloed van water en plantenwortels een buitenwaards gerichte kracht ontwikkelen, die zo bij voorbaat gecompenseerd worden. De klemmen zijn tijdelijk door geschroefde plankjes vervangen. Deze moeten echter nog vervangen door stalen kabels of banden. De kratjes hangen elk op metalen latjes die aan de balken zijn bevestigd. Dit om te voorkomen dat de kratjes elkaar gaan indrukken.

Aan de bovenzijde zijn de houten balken verbonden aan twee steigerpijpen, die tezijnertijd onderdeel van de pergola gaan uitmaken. Het geheel is over een periode van enkele dagen zorgvuldig waterpas gemaakt waarbij het geheel met drie spanbanden aan de gevel en de ballustrade is verankerd. 4 maanden later is het geheel nog steeds volledig waterpas. De hevige stormen van April en Mei heeft het glansrijk weerstaan.

Door de onderste zes kratjes is op alle hoeken een jong langwerpig meidoornstruikje door de bakjes heengemanouvreerd. Het idee is dat de meidoorn de bakjes de komende jaren volledig gaat omhullen, zodat deze als haag gesnoeid kan gaan worden. Door de bovenste zes kratjes is hetzelfde gedaan met 4 blauwe regenplanten. Deze gaan echter primair de geplande pergola begroeien. In de bakjes zelf gaan diverse hang- en klimplanten zich ontwikkelen. Om het geheel ook dit jaar al een aardig voorkomen te geven, zijn overal jonge planten geplant. De tijd zal leren welke het volhouden of niet.